تبليغاتX
تاملاتی در باب سفر جهادی

تاملاتی در باب سفر جهادی

وقتی همه با من هم‌عقیده می‌شوند ، تازه احساس می‌كنم كه اشتباه كرده ام ...

ابتدا به عنوان یک دوست وعلاقمند٬
(و بعد به عنوان دبیرشورا! )

از مسئول محترم و معاونین محترمشان خواهش عاجزانه٬
(و بعد اکید!)
می کنم که

 اولا. گزارش هفتگی فراموش نشود.
مسئول مسافرت حتما گزارش هفتگی بدهد.

اگر شد٬ به تفکیک مسئولیت گزارش دهی شود که خیلی عالی است.
یک گزارش هفتگی گازری عزیز بدهد.
یک گزارش هفتگی شمس محبوب بدهد....

ثانیا. هر حرکت مهمی که می خواهید انجام دهید٬
اطلاع رسانی کنید.

من این چند وقته -با این که نبودم- اطلاع دارم که چقدر زحمت کشیدید.

نصیحتی که رهبر به رئیس جمهور کرد و گوش نکردند را به شما می کنم.
گزارش بدهید به مردم. به نخبگان. به کارشناسان.
گزارش بدهید.

شما که زحمت می کشی و بار و بنه را جمع می کنی و با همه ی سختی هایش تا کرمان می روی.
ده ها جلسه برگزار میکنی و راه می روی و دردسر می کشی.

یک خبر یک خطی:
برای پیگیری به کرمان می رویم. فلانی و بهمانی هم همراه هستند.

که زحمتی ندارد.

چقدر برای بچه ها خوشحال کننده است.
امید بخش است.
احساس می کنند کسی دارد کاری می کند.

ما را از این شوق و ذوق محروم نکنید!

اطلاع رسانی قسم دوم مثل لاگ کردن می ماند.
گزارش هفتگی مثل برنامه ریزی کوتاه مدت.

باز هم از شما ممنونم.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم دی 1386ساعت 22:1  توسط محسن حاجی کریمی ساری (5)  | 

سلام،

وبلاگ جهادی۸۷ مفید پایین:

http://mofidnews.ir/jahadi/

"اردوی جهادی عرصه هنرمندی هنرمندانی است که دست در دست هم داده
و در راستای خدمت به محرومان که ولی نعمتانمانند همکاری مینمایند
و با جمع نمودن نیروشان در سایه عنایت خداوندی حرکتهایی عظیم را به نمایش میگذارند
و این مهم امکان ندارد
مگر اینکه اصحاب این حرکت بزرگ در جریان مسائل و مباحث و مشکلات این اردو قرار گرفته
و با نظراتشان برگزار کنندگان را یاری نمایند
در این راستا وبلاگی خبری تاسیس گردید تا وسیله تعامل با بزرگواران باشد"

یا حسین

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 23:45  توسط مسعود مسیح تهرانی (5)  | 

سلام،

وبلاگ «نیک شهر» را دیده اید؟ یکی از مناطق احتمالاً محروم سیستان.
آقای حسین صادقی اونجا می نویسه که نمی دونم یه مسئول علاقه منده یا یه فرد عادی.

یه سری آمار گذاشتن دربارۀ آموزش و بهداشت؛
خلاصه اش اینه که در زمینۀ تعداد دانش آموز و تعداد مراکز آموزشی شهرستان طی هفت سال حدود 60درصد رشد داشته، اما در زمینۀ کادر آموزشی 31درصد افت!
همین طور در زمینۀ سرانۀ تخت بیمارستانی به جمعیت 44درصد رشد داشته اند ولی سرانۀ پزشک به جمعیتشان 16درصد افت!

این حقیر کامنت گذاشته بودم که به نظرتان راه حلش چیه. این هم جواب ایشون:
»
آقا مسعود عزیز پرسیده بودید که چرا با وجود افزایش کمی مراکز درمانی چرا تعداد نیروی انسانی کاهش یافته است؟ به نظرم عدم توسعه یافتگی؛ نبود امنیت شغلی؛ پایین بودن سطح درآمد؛ تمایل به داشتن امکانات و رفاه بیشتر و ... باعث خروج سرمایه های انسانی از این شهر و هجوم آنها به کلان شهرها شده است.

اگر تمرکز سرمایه علم و امکانات وجود نداشت و این موارد در تمامی شهرستانها در اختیار عموم بود شاید شاهد این قضیه نبودیم.

از طرفی حس خدمت به همشهریان و کمک به آنها برای رفع مشکلاتشان می تواند راه گشا باشد به شرطی که این حس را تقویت کنیم.
اگر هر کس به جای اینکه فقط به فکر خودش باشد و بخواهد به اصطلاح گلیم خود را از آب بیرون بکشد قدری هم به همسایگان و همشهریان خود خدمت کند شاهد هجوم سرمایه های انسانی و مالی به کلان شهرها نبودیم.

باید ایران را بسازیم؛ چاره ای نداریم که تلاش کنیم و این تلاش باید از شهرستانهای محروم آغاز گردد؛ هرچند سخت است اما غیرممکن نیست. ما همه ایرانی هستیم«.

یا علی


- - - - - - - - - - - -
پ.ن: این هم یه مطلب دیگه از همون جا:
«بله متاسفانه این آمار واقعی هستند!
در سال ۸۲ هیچ روستایی تلفن ثابت نداشته است

به نظرم امکانات کم و محرومیت شدید و نیز تعداد خانوار کم در هر روستا و گاه زندگی در نقاط دورافتاده و فاقد راه دسترسی خدمات رسانی به این روستاها را مشکل کرده است و فقط شاید افراد یا مراکز خاصی به تلفن ثابت دسترسی داشته باشند.

شاید حالا می فهمیم که نیاز به چه کار بزرگی داریم برای آبادانی ایران. آری آبادانی مناطق محروم خواه نیکشهر خواه هرجای دیگر منجر به آبادانی ایران میشود و در این راه نباید فقط منتظر دولت بود؛ بلکه در حد توان خود و هر کاری که فکر میکند در آبادانی کشور تاثیر گذار است باید انجام دهد حتی اگر این کار سواد یاد دادن به یک نفر روستایی باشد...

همه باید دست به دست هم بدهیم؛ نگوییم این کارها کوچک است یا فایده ندارد یا دولت باید کاری بکند؛ همه و همه باید کمک کنیم؛ مهم نیست کار ما کوچک است یا بزرگ؛ مهم این است که کاری انجام دهیم...»

این هم نقشه اش:


+ نوشته شده در  دوشنبه دهم دی 1386ساعت 20:36  توسط مسعود مسیح تهرانی (5)  |