این پست را برای تشکر از شورای اول در این وبلاگ قرار می دهم.
راستش راهی را برای اول بار رفتن٬ واقعا دشوار است.
اصلا مساله ی مشکلات کار -برای بار اول- ربطی و نسبتی به
مشکلات بعدی هایی که آن راه را می روند ندارد.
مشکلات تاسیس بسیارند.
حجم و نوع و ماهیتشان با مشکلات سالهای بعد فرق دارد.
وقتی راهی را نرفته باشی٬ بار اولش خیلی هنر می خواهد.
خیلی ریسک دارد و زحمت.
ما که تجربه ی شورای اول را داریم٬
داریم از بیرون نگاه می کنیم و یک شانس بزرگ داریم.
ما یک مسیر رفته شده را می توانیم ببینیم.
و لذا می توانیم روی بهینه کردن شرایط بحث کنیم.
چون شرایطی وجود دارد.
و کسانی که باعث شدند این شرایط اصلا امکان به وجود آمدن داشته باشد بسیار محترمند.
این که بار اول شرایط بهینه نباشد٬ بدیهی و طبیعی است.
این ایراداتی که بنده و امثال بنده می گیریم٬
به واقع در مقابل کاری که این دوستان کردند٬
به غرولندی بی مزه می ماند.
من بر این مطلب قایلم و به نظرم باید همه ی ما باشیم.
ایراداتی که بوده
-حتما هم بوده-
باید رفع شود و جلوی پرت رفتن ها گرفته شود و ...
ولی راه انداختن یک حرکت این چنینی٬
و به انجام رساندنش٬
خیلی قیمتی است.
این یادگاری ای است که از این شورا به یادگار خواهد ماند.
حتی اگر همه ی مصوبه هایش٬
همه ی کارهایش و نظراتش و حتی اساسنامه اش٬
روزگاری به دست فراموشی سپرده شود.
باز هم متشکریم.
