تاملاتی در باب سفر جهادی

چه خوب است که یک چنین طرحی راه بیندازیم.

کله گنده هایی که می آیند را طی لیستی اعلام کنیم.
کله گنده هایی که نمی آیند را هم.

چیز خوبی می تواند باشد.

مثلا دانستن این که محمد جواد ظفری می آید برای خیلی ها دلگرم کننده است.
یا -احتمالا^۱- مجدآرا٬
یا مجید تقوی٬
یا مسیح تهرانی٬
یا ...

 

یا دانستن این که موسوی ۴ نمی آید٬ می تواند کلی انگیزاننده باشد!
(به پیر به پیغمبر این جمله مزاح است!)

***

پ.ن۱: این احتمالا که برای مجدآرا آورده ام٬ این است که هنوز آمدنش قطعی نشده است.
آمدنش احتمالی است.

سلام.

آقا این مطلب بسیار برایم جالب بود:

همه ما آن را میدانیم , فقط محض یاد آوری است .

هر سازمانی برای دوام خود باید بتواند نسل جدید,
دوره های تازه تر را ” مسئول”  تربیت کند.
یعنی آنها در یک سازمان  احساس ” تعلق ” داشته باشند.

اردوی جهادی نیز اینگونه است.

اگر در یک اردو ۵ نفر احساس کنند که اردو ” می برند ” و ۱۰۰ نفر احساس کنند اردو ” می روند ”
آن اردو  و  آن سازمان دوامی نخواهد داشت؛
حتی اگر آن ۵ نفر ۱۰ سال دیگر تلاش برای برگذاری اردو نمایند.

اگر در اردویی یا سازمانی
۵۰ نفر احساس کنند اردو ” می برند ” و ۵۰ نفر احساس کنند اردو ” می روند ”
جای بسیار امیدواری است.

هر چند همیشه باید تلاش کرد به تقطه ایده ال نزدیک شویم.
یعنی همه آن ۱۰۰ نفر هر یک در جای خود, در مسئولیت خود، در توان خود،
احساس کند که می تواند اردو ” ببرد” .

این یعنی یک موفقیت بزرگ در سازمان.

یا حسین

وارد شدن بی مقدمه‌ی دوستانی که تازه فارغ التحصیل شده اند٬
به جمع فارغ التحصیلان٬
مسلما بی تبعات نیست.

شاید برای ما٬
-که سالیانی از فارغ التحصیل شدن و وارد جامعه شدنمان می گذرد-
چندان مساله‌ی ملموسی نباشد.

ای بسا این جمع فارغ التحصیلان که به اردوی جهادی می آید٬
یکی از سالم ترین جمع هایی باشد
که در جامعه دیده ایم.

ولی برای کسی که تازه فارغ التحصیل شده است از دبیرستان مفید٬
شاید نا سالم ترین جمع‌هایی تلقی شود که تا به حال دیده است.

نمی گویم برداشت ِدوست ِسالْ اولی مان درست است.

ولی به هر صورت این مساله٬
 یک مساله‌ی قابل تامل است.

چون اقتضای طبیعی این است که
اگر باورشان بر سالم نبودن جمع فارغ التحصیلان٬
-ولو غلط هم-  باشد٬
از این جمع دفع می شوند و فاصله می گیرند.

علاقه ای به جذب شدن به این جمع٬
-که در واقع خودشان  مهمترین سازنده ی آن هستند-
نشان نخواهند داد.

این مساله ابعاد گوناگونی دارد.

مشکلات موجود از دید سال اولی ها.
تبعاتی که بر این مشکلات مترتب است.
و نیز راه کارهایی که می توان برای گریز از این مساله پیشنهاد کرد.

عجالتا لختی بیندیشیم!

سلام خدمت همه دوستان
چند وقت است كه ذهنم مشغول است ...
فكر مي كنم در مورد جهادي همه اتفاق نظر دارند كه اين برنامه جمعي فارغ التحصيلان مي تواند و بايد بهتر از آن چيزي كه هست، باشد.
فكر مي كردم و بعضاً با توجه به اشكالات مختلفي كه وجود داشت، راه حلهاي متفاوتي به ذهنم مي رسيد. اما اين قضيه آنقدر پيچيده و حتي متناقض شد كه يواش يواش به اين ننتيجه رسيدم كه با دايره محدود فكر يك نفر نمي توان در اين رابطه به جايي رسيد.
پس گفتم "لابي مي كنيم" تا به نتيجه برسيم. لذا رفتم سراغ صحبتهاي پشت پرده با چند نفري كه افكارشان به من نزديك بود. اما ديدم همين افكار نزديك، يك دنيا از هم فاصله دارند.
پس گفتم "بايد بيشتر انديشيد و البته بيشتر مشورت كرد" تا به نتيجه رسيد. لذا رفتم سراغ صحبتهاي نه خيلي پشت پرده با چند نفري كه فكرهايي داشتند. اما ديدم اين چند فكر، فقط "چند" فكر است و چرا نرويم سراغ "چندين" فكر؟؟؟
پس گفتم "همه با هم بيانديشيم" تا نتيجه بگيريم. لذا حالا دارم اينها را مي نويسم، جلوي پرده ...

دوستان!
اصولاً ما ايرانيها عادت داريم در مورد هر چيز با ربط و بي ربط، كلي تحليل ارائه دهيم.
اصولاً ما مفيديها عادت داريم براي اثبات خودمان درباره هر چيزي موضعي بگيريم و نظري بدهيم.
پس هر كدام از ما ايرانيان مفيدي، مي توانيم و بايد در مورد چيزهايي كه به ما ربط دارند و اصلاً متعلق به ما هستند، اظهار نظر كنيم، پيشنهاد بدهيم، انتقاد كنيم، بپرسيم، بخواهيم و در يك كلام بايد برايمان مهم باشد...
دوستان!
جمع ما، يعني جمع فارغ التحصيلان، چه خودمان را در آن ببينيم و چه از آن جدا شده باشيم، به هرحال به ما مربوط است ... متعلق به ماست ...
دوستان!
مي خواهم در مورد هر چيزي از اين جمع صحبت كنيد. فقط به يك مسافرت جهادي هم محدود نشويد. جمع ما فعاليتهاي ديگري هم دارد، مثل مسافرتهاي دوره اي، جلسات هفتگي، هيات، جام دوستي، گروپ، وبلاگ و البته مسافرت جهادي. و شايد فعاليتهاي ديگري هم مي تواند داشته باشد كه الآن ندارد مثل نشريه، صندوق، كوهنوردي و ...
دوستان!
خيلي ها به خاطر آن چيزهايي كه داريم با ما هستند، ، آنها حرفهايشان را بگويند...
خيلي ها به خاطر آن چيزهايي كه داشتيم و باب ميلشان نبود از ما جدا شدند، آنها هم حرفهايشان را بگويند...
خيلي ها به خاطر آن چيزهايي نداشتيم از ما جدا شدند، آنها هم حرفهايشان را بگويند...
خلاصه همه بايد حرفهايشان را بگويند... اين حرفها تا وقتي در دل ما باشد، هيچگاه شنيده نمي شوند ... پس بايد گفت ... بايد براي خودمان و آن چيزي كه فكر مي كنيم درست است، ارزش قائل باشيم ...
دوستان!
راههاي ابراز عقيده هم بسيار است:
مي توانيد از محسن حاجي كريمي (دوره 5) user و pass بگيريد و در www.jahadi86.blogfa.com مطلب بنويسيد.
مي توانيد در همان www.jahadi86.blogfa.com كامنت بگذاريد (چه بهتر كه با ذكر نام باشد).
ميتوانيد مطالبتان را براي گروپ فارغ التحصيلان ميل بزنيد.
اگر هم خواستيد به طور خصوصي حرفهايتان را بزنيد، مي توانيد به بنده (a_moosavi_m@yahoo.com) يا هر كدام از دوستانتان كه مي تواند حرفهايتان را به اطلاع جمع برساند، ميل بزنيد و يا تلفني با هم صحبت كنيم (اگر شماره تلفن خواستيد، ميل بزنيد).
حتي اگر بنده را نمي شناسيد، با هم كه تعارف نداريم ...
دوستان!
خواهش من (البته بحث شخصي نيست) كاملاً جدي است، كمك كنيد كه "همه با هم بيانديشيم" تا نتيجه بگيريم... و اين درخواست را به آن دسته از دوستاني كه نه وبلاگ را مي خوانند و نه عضو گروپ هستند نيز برسانيد.
البته اين را هم بگويم و خودتان هم مي دانيد كه هيچ تضميني براي اعمال شدن نظرات شما نيست! ولي بنده تلاشم را براي انعكاس و انتقال اين نظرات به مراجع تصميم گيرنده خواهم كرد. اما در بدبينانه ترين حالت هم لااقل يك گوش مفت براي حرفهايتان پيدا كرده ايد !!!
دوستان! (نه فقط دوستاني كه هميشه نظر مي دهند، بلكه همه دوستان)
منتظر هستيم ... واقعاً منتظر هستيم ...

سيد امير حسين موسوي محمدي
فارغ التحصيل دوره چهار (4)

سلام

تا جائیکه یادم می آید من پست "... لابی می کنیم ..." را مرتبط با موضوع "لاطائلات" دسته بندی نکرده بودم ولی حالا که هست!!! شاید "طرحی نو" مناسبتر باشد ...

البته دوستان (مثلاْ آقا هادی) اجازه بدهند اول تکلیفم را با خودم مشخص بکنم بعدش از پشت پرده بیرون می آیم

... فعلاْ ...