(قسمتی از این یادداشت در کامنت ها اومده بود که به دستور جناب مهندس حاجی کریمی باز نویسی شد.هشدار: اگر شما دوستان ننویسین و خاموشی پیشه کنید همش مجبورید مزخرفات منو بخونیدها... بیدار شید لطفا!)
دغدغه ی من و شما اگه جمع کردن دوستامون در جهادی و خوش گذروندن با اونها باشه یعنی همه چیز رو باختیم! دغدغه ی ما(به نظر من) باید در وهله ی اول ساختن خودمون باشه. خود به خود وقتی کسی از لحاظ روحی قوی شد جاذبه ای ایجاد می کنه که رفیق هایی که باید جمع بشن خودشون جمع میشن. می دونی مثل چی؟ مثل جنگ هشت ساله ی خودمون. امام مگه چه کرد؟ خودشو ساخت. ولی وقتی با دست اشاره می کرد جوونا با سر می رفتن تو شیکم دشمن! این قانون خلقته... حالا شما فکر کن یه جمع ده نفری که خودشونو ساختن! تاثیر اینها روی همدیگه اولا به طور کامل مثبته و دوما بی نهایته! یعنی حضور توی اون جمع باعث نشاط روحی میشه... و حالا این جمع می تونن یه جمع بزرگتر رو رهبری و هدایت کنن. این طوری اولا جمع جهادی هر سال تعدادش بیشتر می شه. دوما هر سال آدم ها بیشتر رشد می کنن. کیه که بدش بیاد!!؟
این طوری که بشه دیگه کسایی که برای اولین بار میان جهادی به جایی که تاثیر بذارن و جمع رو سرد کنن تاثیر می پذیرند و گرم میشن و چه بسا گرم هم بکنن.
در همین راستا من فکر می کنم دوستانی که مسئولیت برنامه ریزی جهادی رو دارن باید تدبیری بیاندیشند که افرادی که به جهادی فارغ التحصیلی میرن و دیگه به یه بلوغ فکری رسیدن در یه جمع آزاد و علمی و جدی به طور مداوم منظم و با برنامه ی قبلی در طول جهادی به مباحثه های علمی-اعتقادی بپردازند. و این بحث ها باید توسط یه آدم عاقل و مقبول و بزرگتر رهبری بشه که به دعوا و مرافع نکشه! برای اون دوستایی که این مطلبو می خونن و می گن تو جو گیری و شادی و نفست از جای گرم بلند میشه و... هم باید بگم جو خودتونو گرفته! اونم جو کسالت و رخوتیه که نمیدونم کی تو بعضی از اقشار دانشجو و دانش آموز به وجود اورده که از مباحث جدی و هدف دار فرار می کنن ولی تا دلتون بخواد می میرن برای دعواهای بی سر و ته و جدل های بی نتیجه.
شک نکنید اگه این مباحث پیش بیاد در مرتبه ی اول همه ازلحاظ فکری رشد می کنن و در درجه ی بعدی اگر واقعا مباحث سیر عاقلانه ای رو طی کنن قابل ارائه نیز هستن!
اینکه می گم جهادی دوباره باید تئوریزه بشه همینه. حالا این یه ایدست که به فکر ناقص و انقص من رسیده. بی شک شما افکار پخته تری دارین...
منتظر راهنمایی هاتون می مونم.